Sevmek ve Sevilmek

Garip bir şekilde sevgiden tek bir şeymiş gibi bahsederiz ama bir tek kelimenin altında yatan birbirinden farklı iki anlamı fark etmeyiz: sevilmek ve sevmek. Öyle görünüyor ki ancak ikincisini yapmaya nihayet hazır olduğumuzda ve birinciye yönelik yapay, çocuksu saplantımızın farkına vardığımızda bir ilişkiyi hakkıyla yürütebiliriz.

Önce yalnızca sevilmeyi bilerek başlarız. Çok yanlış bir biçimde bu bize norm gibi görünür. Ebeveyn neredeyse her zaman sıcak ve neşeli kalırken rahatlatmak, yönlendirmek, eğlendirmek, beslemek, açıklığa kavuşturmak için basitçe kendiliğinden hazır gibi görünür çocuğa. Ebeveynler ne kadar sık dillerini ısırdıklarını, gözyaşlarını dizginlediklerini ve çocuk bakımıyla geçen bir günün ardından kıyafetlerini çıkaramayacak kadar yorgun olduklarını açığa vurmazlar.

sevmek ve sevilmek 1

Sevgiyi tümüyle karşılıksız bir bağlamda öğreniriz. Ebeveyn sever ama iyiliğin herhangi kayda değer bir biçimde geri dönmesini beklemez. Çocuk yeni bir saç kesimini fark etmediğinde, işteki toplantının nasıl geçtiği konusunda özenle ayarlanmış sorular sormadığında ya da ebeveyne yukarı çıkıp ihtiyaç duyduğu gibi bir uyku çekmesini önermediğinde ebeveyn sinirlenmez. Ebeveyn de çocuk da sevebilir ama her bir taraf - çocuktan habersizce - bu eksenin çok farklı bir ucundadır.

Bu yüzden, yetişkinlikte ilk olarak aşkı aradığımızı söylediğimizde büyük bir çoğunlukla kastettiğimiz şey bir zamanlar bir ebeveyn tarafından sevildiğimiz gibi sevilmek istediğimizdir. Yetişkinlikte, yönetilmiş ve şımartılmış olmanın verdiği hissi yeniden yaratmak isteriz. Zihinlerimizin gizli bir kısmında ihtiyaçlarımızı anlayacak, bize istediğimizi getirecek, bize karşı muazzam ölçüde anlayışlı ve sabırlı, özveriyle hareket edecek ve her şeyi daha iyi yapacak birini hayal ederiz.

Bu doğal olarak birlikteliklerimiz için bir felakettir. Her ilişkinin yürümesi için çocuğun pozisyonundan kesin olarak çıkmalı ve ebeveynin pozisyonu geçmeliyiz. Bazen kendi taleplerini başkalarının ihtiyaçları için ikinci plana atabilen biri haline gelmemiz gerekir.

Sevgili yetişkinler olmak için belki de ilk defa gerçekten kayda değer bir şey yapmayı öğrenmemiz gerekir: bir süreliğine başka birini kendimizden ön plana koymayı. Herkes için şaşırtıcı olsa da hakiki, olgun sevgi budur.

Recent entries