Kirilganligin Cazibesi

Uyum sağlama arzusu doğamızda var. Biz insanlar, grup içinde göze batmamanın önemli olduğu bir evrimsel geçmişe sahip, sosyal canlılarız. Grubun en tuhaf üyesinin av etinden payını en son alabildiği, karnını doyurmak için uyum sağlamayı öğrenmiş ataların mirasçılarıyız.

Bu nedenle kendi garipliklerimiz söz konusu olduğunda tuhaf ve yalnız hissetmemiz gayet anlaşılır bir durumdur. Kendimiz hakkında garip duyulabilecek herhangi bir şeyi itiraf etmekte tereddüt yaşarız. Dışa vurduklarımızı denetim altında tutarız ve normalde olduğundan daha sıradan görünmek için çabalarız. Futbolu sevdiğimizi söyleriz çünkü bir erkek olarak aksini itiraf etmek çok zor gelir. Bara gittiğimizde viski sipariş etme mecburiyetini duyarız çünkü gerçek arzumuzu itiraf ederek bir bardak süt istemek çok kafa karıştıracaktır. Belki de oyuncak trenlere ilgi duyan bir avuç yetişkinden biriyiz ve daha fazla şey öğrenmek için bir topluluğa katıldık; belki eski moda bir saat takmanın sevişme sırasında yaşadığımız hazzı artırdığını hissediyoruz; belki tatilde gizlice yerel hidro-kimya bitkilerini ziyaret etmekten hoşlanıyoruz. Hayatımızın başka yönlerini de hesaba kattığımızda tuhaflıklarımız daha da tuhaf görünebilir. Eğer bir hukuk firmasında vergi uzmanı olarak çalışıyorsak sosyalizme ilgi duyduğumuzu dile getirmek epey tuhaf kaçabilir. Mühendislik okuyorsak dönem arkadaşlarımıza aslında kukla üreticisi olmayı hayal ettiğimizi söylemek zor olabilir; uçuş görevlisiysek, Benjamin Disraeli romanlarına duyduğumuz hayranlıktan biraz bile bahsetmemiz iş arkadaşlarımızca hoş karşılanmayabilir.

 krlganlgn cazibesi

 

Birisi kendisi hakkında biraz tuhaf bir şeyi nihayet açıkça dile getirdiğinde, örneğin spor arabaların ya da Rusya devlet başkanının kendisini tahrik ettiğini, veya kamusal tuvaletlerde kapıyı ayağıyla iterek açacak kadar mikroplardan korktuğunu söylediğinde ya da hafta sonunu kariyerinin ne kadar kötü gittiği konusunda ağlayarak geçirdiğini yahut kendisinin neredeyse iki katı yaşında ve başka bir kıtadaki biriyle çevrimiçi flört ettiğini bize herhangi bir utanç belirtisi göstermeden anlattığında bize keyif veren şey tam da bu arka plandaki gizliliktir.

Bu alışkanlıkları ya da zevkleri paylaşıyor olup olmamamız önemli değildir. Bu tür yorumların verdiği keyif, bize de kendi acayipliklerimizi ortaya koyma izni vermelerinde gizlidir. İtiraf edenin medeni cesareti bizi de reddettiğimiz hislerimiz konusunda daha rahat hissetmeye teşvik eder. Kendi tuhaflıklarının hem farkında ve hem de onlarla barışık olması sayesinde bizim de kendi garipliklerimizde faydalanabileceğimiz bir olasılık yaratır. Dile getirme cesaretini gösterdiğinde insan doğasının daha gerçekçi ve daha yatıştırıcı bir tablosunu sunmuş olur: istatistiksel olarak hepimiz son derece garip pek çok özelliğe sahibiz. Anormal olmaktan daha normal bir şey yok.

Kendinden emin itirafçı bizim de bir o kadar tuhaf (ama farklı) şeyler yaptığımızdan emindir. Üstelik bu alışılmadık şeylerin sevgiyi hak eden tatlı bir insan olmakla da çelişmediğini düşünür. Onun kendi tuhaflıklarını neşeyle kabul etmesi, aksi durumda cezalandırıcı bir güç olarak zihinlerimizi işgal eden benzer olma ve iyi biri olarak görülme baskısını kırarak bizi özgürleştirir.

Bu cezbedici açık sözlülük yalnızca ilgi çekici bir karşılaşma olmaktan daha fazlasıdır. Bizi yalnızlığımızın azaldığı bir geleceğe yönlendiren bir rehberdir aynı zamanda.

 

  •  

 

 

Recent entries